Archive | orokorra

Gipuzkoako herri askotan saharar errefuxiatu kanpamenduetarako elikagaiak jasotzen ari dira. Jasotzen ari diren elikagai eta produktuak azukrea, atuna eta konpresak dira. Bilketa Donostian zentralizatzen ari da Saharar Herriaren Adiskide Elkartearen bidez, eta, otsailaren 12an, Araba eta Bizkaiako karabanarekin bat eginez, Saharantz abiatuko da.

Badira urte batzuk karabana hau antolatzen hasi zela. Elikagaiak jendeak ematen ditu eta kamioiak enpresa pribatuek eta udaletxeek emandako diru laguntzekin erosten dira. Lehengo urtean 100 tona elikagai eta 6 trailer biltzea lortu zen. Aurten, otsailaren 12an Bilbotik irtengo da karabana Alacantera bidean, ondoren, Aljererantz ontziratuz. Fronte Polisarioko kideak joango dira bertara trailerren bila eta bi mila kilometro inguru egingo dituzte Tindufera bidean “Dakar” solidario honi amaiera emanez.

Aurreko urteetan euskal bolendresak eta Mugarik Gabeko Suhiltzaileak izaten ziren karabana kanpamenduetaraino eramaterearen arduradunak, baina, azken urteetan, Aljerian sortutako segurtasun arazoak direla medio, sahararrei utzi behar izan diete beraien postua.

Sahararrek 30 urte daramatzate basamortuko lur idorretan errefuxiatuta. 1975 urtera arte Espainiaren lurrak izan ziren Mendebaldeko Saharakoak eta Francok espainiar probintziatzat hartzen zituen lur haiek. Diktadorea hil zenean, Espainak bere kolonia utzi zuen, Marokorekin azpijoko batean Saharako lurrak saldu zizkion, sahararren independetzia nahiei entzungor eginez. Marokok Martxa Berde delakoan, Saharari eraso zion eta jenozidio saiakera bat egin zuen sahararren artean. Milaka eta milaka sahararrek erbesterako bidea hartu behar izan zuten marokoar armadak fosforo eta napalarekin bonbardatzen zituen bitartean. Aljeriak laguntza eskaini zien sahararrei eta bertatik antolatu zuten beraien erresistentzia. Errufuxiatu kanpamenduak antolatu zituen Fronte Polisarioak, sahararren askapenarako erakundeak, eta Marokoren aurkako gerrari ekin zion, betiere aljeriarren babespean. 1991an NBE erreferedum promesak zirela medio, bakea hitzartu zen. Baina Marokok erreferenduma atzeratuz jarraitzen du ordundik etengabeko azpijoko batean eta espainar gobernuak potentzia kolonizatzaile bezala duen ardurari muzin egiten dio.
Eta basamortuan jarraitzen dute bitartean berrehun mila sahararrek nahiz eta NBEk eta Eskubide Intenazionalak arrazoia ematen dieten. Azken urteetan bizirauteko beharrezkoak dituzten hornigaiak murriztu dizkiete gainera eta, horregatik, karabanaren laguntza inoiz baino gehiago behar da.

Informazio gehiagorako
ucs-sku@euskalfondoa.org
telefono zenbakia: 619029648
Kontu korronte zenbakia: 30350080940800094177

Saharar egoeraren azken berriak ezagutu nahi izanez gero, klikatu hemen.

“…Sebastian bat bada zeruan
Donostia bat bakarra munduan
hura da santua ta hau da herria
horra zer den gure Donostia! …”

Hain ezagunak ditugun Donostiako martxaren doinuak entzungai izango dira hiriko zoko txikienetan ere urtarrilaren 20tik aurrera. Jai giroz beteko dira Donostiako kaleak urtero gertatu ohi den bezalaxe, izan ere gaueko hamabietan, Gaztelubideko danborradak bandera Konstituzio Plazan igotzean, 24 ordu iraungo dituen festari hasiera emango zaio, danbor eta barrika festa deritzona; aipatu bezala, auzo guztietan Sarriegiren doinuak entzuteko aukera izango baitugu. Dagokion iraupena, 24 orduak, bete ostean, ordea, 24:00etan Union Artesanaren danborrada izango da bandera jaisteaz eta jaiari amaiera emateaz arduradutuko dena.

Dena den, egun berean Urrezko Danborraren, hiritar meritoaren Dominak, Su Artifizialen Nazioarteko Lehiaketari dagozkion Sariak ematen dira (aurreko urteko Aste Nagusian jokatutakoak azken hauek), eta sari hauen guztien entreguak ere protagonismo nabarmena hartzen dute egunean zehar.

Aipatzekoa da, gainera, Donostiako danborradak, beste festa edota jaiegun garrantzitsu bezalaxe, bere historia duela. Baina, astunegia izan ez dadin, era laburrean aurkeztuko dizuet. Zein urtetan atera zen kalera lehen danborrada ez dago ziurtaturik, eta honen inguruan hainbat iritzi dago. Batzuen ustez, neskameak eta haien lagunak, artisauek …, donostiarrei ura ematen zieten hiru iturrietako baten aurrean txanda zain zeudelarik, pertzak jo zituztenean hasi omen zen danborrada, gertakari hau 1836.urtean kokatzen dutelarik. Ordutik hona emandako aldaketa nabarmena da, egun danborrada konpartsek osatzen baitute, eta bertako kideek akordeak diren jantziak janzten baitituzte, noski danbor eta guzti.

Jaia ugalduz joan da eta hori bermatzen duen datua da igo egin dela helduen danborradan parte hartzen dutenen kopurua: 1967an 10 danborrada, 1992an 54 danborrada eta 2000an 82 danborrada.

Hasiera batean, bertan parte hartzeko eskubidea mugatua bazegoen ere, gizonezkoak baitziren partehartzaile bakarrak, egun egoera aldatu egin da. Gizonezkoen kopurua oraindik handia bada ere, emakumeek eta gizonezkoek bat eginda osatutako konpartsak badaude, baita emakumeek soilik osatutakoak ere.

Amaitzeko, festarako irrikitan dagoen edonori aukera hau galdu ez dezala aholkatzen diot, gainera urtarrilaren 20a ostirala izanik, ez dago aitzakiarik. Beraz, anima zaitez!

Hona hemen, Sarriegiren Donostiako martxa ( joateko asmoa baduzu, prestatzen joateko!):

Bagera!
gu (e)re bai
gu beti pozez, beti alai!

Sebastian bat bada zeruan
Donostia bat bakarra munduan
hura da santua ta hau da herria
horra zer den gure Donostia!

Irutxuloko, Gaztelupeko
Joxemaritar zahar eta gazte
Joxemaritar zahar eta gazte
kalerik kale danborra joaz
umore ona zabaltzen hor dihoaz
Joxemari!

Gaurtandik gerora penak zokora
Festara! Dantzara!
Donostiarrei oihu egitera gatoz
pozaldiz!
Inauteriak datoz!

Bagera!
gu (e)re bai
gu beti pozez, beti alai!

Ondo pasa hara hurbiltzen zareten guztiak!

Lehengo astean, egunero egin ohi dudan moduan, etxean egoten den El Diario Vasco egunkaria hartu eta begirada bat emateko asmotan nenbilela lehen orrialdean hezkuntzari buruz zetorren artikulu batek atentzioa deitu zidan.

Artikuluak Ingalaterra, Frantzia, Belgika, Holanda eta Espainia mailan hezkuntzari buruz eginiko ikerketa batetik lortutako emaitza eta ondorioak erakusten zituen. Horrela, Europako sistemek eskaintzen duten formazio maila altuak, berauetara heltzeko aukerak eta ikastetxeen funtzionamendu zuzena azpimarratzen ditu dokumentu honek. Momentu honetan Finlandia, Holanda, Belgika eta Suedia daude emaitza hezigarri positiboen buru eta Portugal, Grezia, Italia eta Espainia dira ordea, emaitza okerrenak dituztenak.

Europar estatistikak UE (Unión Europea, Europar batasuna) eta OCDEko (Organización para la Cooperación y el Desarrolo Económicos) estatuetatik Espainia zerrenda amaieran ezartzen dute. Izan ere, ikasleriaren %27 eta %33 bitarteak ez du bigarren hezkuntzako graduatua lortzen; %23ak Matematika eta Gaztelerari dagokionean ez dute ezagutza maila minimoa edukitzera izaten eta %10 eskas batek soilik lortzen du “bikaintasun� mailara heltzea. Frantzian, ordea, zifra hau %16 iristen da eta Finlandia eta gainontzeko estatu nordikoetan %20 gainditzea ere lortu da. Hala eta guztiz ere, Espainiak baditu hezkuntzari dagokionean azpimarratu beharreko hainbat alderdi positibo, besteak beste, esan beharra dago Europa mailan ikasle unibertsitario portzentaia altuena duela.

Hezkuntzarako inbertitzen den diruari dagokionean aipatu beharra dago, hezkuntzako gastuaren %90 komunitate autonomoen eskuetan dagoela. Horrela, inbertsio horri dagokionean Espainia oso zonalde baxuan kokaturik dago, Portugal eta Poloniaren gainetik soilik, OCDEko 23 estatuetatik 18.garrena delarik. Ikasleko gastatzen den dirua estatu espainiarrean 1400 euro ingurukoa da, oraingoan ere OCDEko batez bestekotik behera gaudelarik. Hala eta guztiz ere, ikerketak Asturias, Nafarroa eta Euskadin diru gastua handiagoa dela seinalatzen du.

Guzti honez gain, informeak ere gobernu aldaketarekin batera hezkuntza mailan eman diren aldaketa etengabeak azpimarratzen ditu. Izan ere, beste sartaldeko estatu batzuk sistema egonkorrago batez gozatzea lortu dute, gobernu aldaketak hezkuntzari dagokionean eraginik izan ez duelarik.

Amaitzeko, aipatu beharra dago ikerketak garbi azaltzen dituen hainbat datu:

1. Ikasleko Espainiak egiten duen diru inbertsioa OCDEko batez bestetik 1.3 puntu azpitik dago. Halere, Asturias, Euskadi eta Nafarroak batez besteko espainiarra nabariki gainditzen dute.

2. Hobekien ordaindutako irakasleak portugesak, alemanak, frantsesak eta espainiarrak dira eta bestalde, okerren ordaindurik daudenak daniarrak, suediarrak, italiarrak eta irlandarrak dira.

3. Estatu guztiak derrigorrezko bigarren mailako (DBH) porrotei aurre egiteko konponbide bila dabiltza. Oraingoz behintzat, Finlandia bezalako estatuak lortu du arazo hau gainditzea.

Guzti honen aurrean hainbat galdera egin beharra diogu gure buruari, izan ere, gure hezkuntza maila aurreko generazioena baino okerragoa edo baxuagoa izanik, nolakoa izango da hurrengo belaunaldiarena? Nola konpon daiteke egoera?

Artikulua bere osotasunean irakurri nahi izanez gero klikatu hemen.