Archive | orokorra

Gaur, DBHO 1 eta 2ko euskarako ordu guztietan tartetxo bat esamoldeak asmatzeari eman behar diogu, baina ez nolanahiko esamoldeak, ez, ligatzeko esamoldeak ideiatu behar ditugu! Kontua da, Ordiziako Gazteentzako II. Ligatzeko Esamoldeen Lehiaketa martxan dela eta denok gurea aurkeztu behar dugula. Ea, bada, jar ezazue zuen irudimen hori dantzan!!!

Ondoren topatuko duzue aipatutako lehiaketan parte hartzeko jakin beharreko guztia:

Ordiziako Euskararen Udal Aholku Batzordeak antolatu du Ordiziako Gazteentzako II: Ligatzeko Esamoldeen Lehiaketa. Lehiaketaren helburua, lagunarteko egoera informaletan euskarazko esamoldeak sustatzea da.

1. NORENTZAT

Lehiaketa honetan 14 urtetik gorako edozein ordiziarrek har dezake parte. Lanak epaitzeko orduan hiru maila bereiziko dira:

A maila: 14-15 urte (DBH 3)
B maila: 15-16 urte (DBH 4)
C maila: 16tik gora

Pertsona bakoitzak ezin izango du esamolde bat baino gehiago bidali.

2. GAIA

Lehiaketaren gaia EUSKARAZKO PIROPOA da; hots, ligatzeko esamolde edo piropoak.

3. LANEN EZAUGARRIAK

. Esamolde guztiak jatorrizkoak, norberak sortuak eta euskaraz idatziak izan beharko dute.
. Lanek, maila edozein delarik ere, esaldi bat izango dute gutxienez, eta bi gehienez.
. Bereziki begiratuko zaio testuaren originaltasun, zuzentasun, jatortasun eta egokitasunari.
. Lanak, DIN A-4 orrian, ordenagailuz idatzita aurkeztuko dira. Posta elektronikoz ere bidali ahal izango dira.

4. LANAK NOLA AURKEZTU

. Lanean ez da egilearen daturik jarriko, esamoldea bakarrik baizik.
. Egilearen datuak (izen-abizenak, adina, telefonoa, helbidea eta lanaren lema) kartazal itxi batean sartuko dira, eta kartazal horren azalean jarriko da lema.
. Posta elektronikoz bidalitako esamoldeen kasuan, esamoldea fitxategi batean bidaliko da, “esamoldea” izenarekin, eta egilearen datuak (izen -abizenak, adina, telefonoa, helbidea eta lanaren lema), “egilea” izena duen beste fitxategi batean”.

5. LANAK NORA BIDALI

Lanak eta egilearen datuak dituen kartazala, handiagoa izango den beste batean sartuta, honako helbidera bidali beharko dira:

Ordiziako Gazteentzako II. Ligatzeko Esamoldeen Lehiaketa
Ordiziako Udala- Euskara zerbitzua
Kale Nagusia 24
20240 ORDIZIA

e-posta: euskara@ordizia.org

6. LANAK AURKEZTEKO EPEA

Lanak aurkezteko epea martxoaren 20an hasi eta apirilaren 3a arte luzatuko da.

7. HAUTAPENA

. Jasotako piropo guztien artean, hautapen batzordeak sei aukeratuko ditu, maila bakoitzeko bi.
. Jasotako piropo guztiak Ordiziako Udalaren web gunean jarriko dira erakusgai.
. Esamolde guztiak Euskararen Aholku Batzordearen esku geratuko dira.

8. SARIAK

Maila guztietan:

1go saria: 30 €
2. saria: 20 €

Epaimahaikoak hala erabakiz gero, sariren bat eman gabe gera liteke.

Kamisetak: Diru-sariaz gain, maila bakoitzeko lanik onenen Ordiziako egileek 10na kamiseta jasoko dituzte, lagunen artean banatzeko. Horietan, saritua izan den piropoa joango da diseinatua. Gainontzeko piropo hautatuen egileek ere kamiseta bana jasoko dute. Lanak aurkeztu dituzten guztien artean, gainera, 17 kamiseta banatuko dira.

9. EPAIMAHAIA

Lehiaketaren epaimahaia Ordiziako Euskararen Udal Aholku Batzordeko bi lagunek, DBH2ko ikasleei Lagunarteko Hizkerarekin Jolasean saioak eman dizkien Lasarte-Oriako Ttakun euskara elkarteko teknikariak, eta bi ikastetxeetako irakasle banak osatuko dute.

10. SARI EMATEA

Sari ematea apirilaren 25ean izango da, Barrena Kultur Etxean, 19:00etan. Bertan izango dira epaimahaia osatu duten kide guztiak.

Den-dena garbi dago, ezta??? Ea, bada, zer bururatzen zaigun!!!

Spencer Tunick argazkilari estatubatuarra oso famatua egin da azken urte hauetan milaka pertsona, gizonezko zein emakume, biluzik erretratatu dituelako.

Tunick 1994an hasi zen lan hau burutzen, horretarako New York hartu zuen bere lana burutzeko gune gisa. 30 pertsona inguru elkartu zituen ONU egoitzaren aurrean, honek izugarrizko eskandalua sortuz herritarren aurrean.

Hamalau urte hauetan, munduko hainbat lekutatik pasatu da: San Paulo, Santiago de Chile, London, Montreal eta Erromatik, besteak beste. Sarritan kartzelaratua izanda argazki eztabaidatu hauen ondorio.

Spencer Tunickek 1500-2000 pertsona inguru elkartzen ditu bere argazki saioetan. 2003ko ekainean marka hau hautsi zuen Bartzelonan 7000 pertsona inguru elkartu zituenean, argazkia ateratzeko marko gisa D’art de Catalunya museo nazionala (MNAC), Maria Kristina etorbidea eta, azkenik, dorre Veneziarra erabiliz.

Orain, Donostiari dagokio. Eguna 2006ko apirilaren 22a izango da eta lekua ziurtaturik ez badago ere, adituen iritziz, “La Concha� hondartza, Kursaala edo “Sagrado Corazon� izan daiteke. 2000-2500 pertsona inguru elkartzea du helburu, adin guztietako pertsonek parte har dezakete eta partaide bakoitzari, oroigarri gisa, argazki bar emango zaio. Argi dagoen gauza bakarra Donostia hiria munduan zehar ezagutzera emateko bidea izateaz gain, ikusmin handiko jende ugari hurbilduko dela bertara.

Parte hartzeko web orrialdean sartu eta bertan izena eman behar da. Ahaztu baino lehen, garrantzitsua da esatea ez dela inolako diru saririk emango. Animatzen zarete???

Zentral elektrikoetako CO2a jaso eta lurrazpira sartzea, hauxe da munduari egin nahi zaion azken mesedea.

Integral aldizkariaren martxoko alea irakurtzen ari nintzenean egin nuen topo berri harrigarri honekin.
Dirudienez, aldaketa klimatikoari eta airearen kutsadurari honela egin nahi zaio aurre, buru gainera botatzen dugun zikinkeria oin azpian ezkutatuz.

Gasa konprimituz lur azpian sartzea da helburua, eta esan beharra dago herri boteretsuenen artean harrera oso ona izan duen ideia dela. Jada hainbat proiektu martxan dago Japon, EEUU, Holanda…

Lurrak barneratzeko duen ahalmenaren kontuak atera dituzte jada. Diotenez, formazio geologikoetan gordetzeak 2100era arteko emisioen %55aren gutxipena suposa dezake eta baita negutegi efektua eragiten duten gasen %20 eta %40arena ere.

Halere, honek guztiak ez al dirudi gero eta handiago bilakatzen ari den arazo bat atzeratzeko pantomima? 2100 urtea iristean, zein atmosferatik kanpo bidaliko dugu? Edo ilargia ote hurrengo mendeetako “Sasieta�?

Proiektu honen guztiaren kostua izugarria dela dio hainbat organizaziok, zentral elektrikoetan eurak baino handiagoak diren makineria txertatu beharko da eta.

Datu aspergarri gehiagotan sartu gabe, proiektu honen benetako gakora jo dezagun. Hau al da irtenbidea? Gero eta kontsumo handiagoa, emisio gehiago onartzen jarraitzen badugu, egoera jasanezina bilakatuko dela argi daukagu, baina guk biziko ez dugula jakiteak ematen digun momentuko lasaitasunak ezin gaitu itsutu. Egia da, guk seguruenik ez dugu gerturatzen ari den krisi energetiko, ekonomikoa ezagutuko, baina ez al duzue uste gure ondorengoei bidea erraztu behar diegula? Norberak bere burua bakarrik ikusten jarraitzen badugu, ez dugu lortuko gauza handirik.

Zuk zer uste duzu???