Kaixo lagunok, aurrekoan Dragoi Bolari buruzko artikuluarekin lortutako arrakastaren ondoren, beste marrazki bizidun mitikoekin natorkizue: OLIBER ETA BENJI. Son Goku miresten nuen bezala eta berarekin sartu ez nintzen bezala, futbolari hauekin, oraingoan, barre pixka bat egingo dugu (nik bai, behintzat:D).
Aurrekoan pentsatzen ari nintzela duda bat sortu zitzaidan: zenbat demontre meittuko dik artista hon zelaiek? Axota eta papera eskuan hartu eta trigonometria egiten hasi nintzen. Lurraren erradioak eta Oliberren (1.70m, japoniarra izaki ez baita oso handia izango) altuera horretatik horizontearen lerroa lau kilometro eta erdira ikusten duela jakin dut. Eta gutxi gorabehera Oliberrek atea zelaiaren hiru laurdenak egin dituenean ikusten duenez, ez da zaila, matematikaz baliatuz, OLIBER ETA BENJI TELESAILEKO ZELAIAK 18KM-KO LUZERA duela konturatzea.
Eta hemen sortu ziren nire buruhauste serioenak: zein abiadura hartzen dute jokalari hauek? 100 kilometro ordukotik gora ala? Japonian ez al dute dopin kontrolik egiten? Orain konturatzen naiz Julian bihotzeko gaixotasunak jota nola geratu zen…
Eta Oliberrek bere areatik txut egin, zelaiak dituen 18 kilometroak segund0 pare batean zeharkatu eta sarea zulatu ondorenean atzeko paretan marka uzten duenean? Baloiaren abiadura, gutxienez (eskerrik asko, Josune, iaz fisika irakasteagatik) 32.400 kilometro orduko abiaduran botatzen du. Ez luke soinuaren abiadura batzutan pasako? (Zenbat mach dira hauek, Jokin?) Eta ez dira, ba, Oliberren hanka, kanoia; eta, baloia, obus bat izango? Nola liteke gizaki batek (Benji kasu honetan) kanoikada hau gelditzea?
Japoniar hauek zein taktika erabiltzen dute? 1-1-1-1-1-1-1-1-1-1a? Jokoz kanpoa nola eskatzen dute, bengala bat airera botaz? Biluzik irteten den ingelesa zelaira irtengo balitz, nola eta noiz geldituko lukete? Zenbat polizia eta sendagile daude zelai batean? Norbait gaixotuz gero, ez al da hiltzeko arriskuan jartzen?
Partiduaren amaieran aldageletara joateko autobusa pasatzen al da jokalarien bila? Nola daki epaileak marrazainek zerbait dioten?
Oliberrek zelai osoa (demagun ordu pare batean) jokalari eta atezainari izkina egin eta gero huts egin ondoren zer egiten du, bere buruaz beste edo olatua? Eta orduerdi lehenago partiduaren amaiera izan dela konturatzen denean? Aldaketak egiteko polizia joaten al da hauen bila edo GPS sistemaz gidatzen dira?
Eta garrantzitsuena, zenbat eserleku daude? Eta ultrak hemen bezala portatzen al dira, edo urrutiegi daude zelaitik? Duda gehiago izanez gero, idatzi bildurrik gabe.
Iñigo ez da nire nahia zure erlijioa (futbola) iraintzea, ez zaitez arabiarrak Mahomaren karikaturekin bezala jarri mesedez!
Artelanek ez dituzte beti museoak egonleku bakartzat. Eta gezurra badirudi ere, batzuk ikusteko ez dago ordaindu egin beharrik ere. Horietako bat dugu Spiral Jetty edo Kamingain Kiribila. Izan ere, 25 urte ur azpian ezkutaturik egon ostean, berriro ere begibistan dago, iazko udako lehorteak direla eta. 
Ordiziak, Goierrin kokatua, paraje itzelak ditu. Hor daukagu Aralar mendikatea, egun erreserba natural bat dena, hego-ekialdetik lehen eguzki izpiekin bere nortasuna ezagutarazten duena. Txindoki dugu mendizerra itzel honen esentzia edo arima, bere edertasuna Zerbino suitzar handiaren gainetik ezartzen dena. Bestetik, urrunxeago eta hego-mendebaldean, Aitzgorri mendikatea dugu, inguruko handiena, bere ahalmenaren aurrean makurtarazten gaituena, naturaren aurrean gizakiaren ezak agerian uzten dituen jainkoa ahalguztiduna izaki. Hurbilena dagoena, eta aldi berean aipatutakoen artean txikiena dena, Usurbe mendia dugu, Ordizia bere magalean dirauen haurtxoetako bat delarik.
Herriari dagokionean, zerbait badu benetan besteengandik bereizten duena, hori bere alde zaharra da, garai bateko arrazoi estrategikoengatik herriko puntu altu batean kokatua dagoena. Alde Zahar garatua du, egun oso ondo kontserbatzen dena, horren adibide dugu oraindik zutik dauden harresiaren hainbat arrasto. Eliza, jauregi, baserri eta etxetxo umil eder ugari ditu, baina herriko plaza da nire ustera ikusgarriena.
Gaur egun udalerri osoaren ardatza, ordea, udaletxea dugu. Hau ere aurretik eginiko baten hondarren gainean eraiki zen 1830-32 inguruan. Nahiko txikia dela aipatu beharra dago; izan ere, benetako balioa eta edertasuna beti joaten baitira kantitate txikietan. Beheko solairuan arkupeak badauzka ere, fatxadaren estiloa greko-erromatarra da, harrizko oinarri sendo baten gainean, zuriaren apaltasuna gailentzen delarik. 
Herriko plaza nagusia ez doa inondik inora ere udaletxearen proportzioarekin; handia da benetan. Lehenago aipatu dudan bezala, estalia da, eta benetan ikusgarria, feriaren ospakizunetarako egin zena, eta herriaren bereizgarri nagusia delakoan nago. 
Zabala jauregia da Ordiziako beste pilare bat, herrian bertan dagoen tabernaren izenez ezagutzen dena, Olano izenez, alegia. Hau herria babesten zuen harresitik kanpo geratzen zen, etxe honen gauzarik erakargarriena balkoi nagusiaren gainean dauden arku bikoitza eta armarria direlarik. Hainbat eta hainbat jauntxo jaio zen etxe honetan eta erregetzako makina bat lagunek hartu zuten ostatu. Egun jauntxo baten jabego pribatua denez, herriak ezin du honen berrikuntza bere baitan hartu, eta horregatik dago gainerakoak baino egoera tristeagoan.
Barrena Jauregia ere aipatu beharra dago, XVII. mendearen hasierakoa izanik, herriko etxerik garrantzitsuenetarikoa da. Azken karlistadara arte, Jaques etxearekin igarobide baten bitartez lotuta egon zen. Barrutik egurrak agintzen duen bitartean, kanpotik harria da nagusi. Garai batean, probintziako hainbat Batzar Nagusi egin zen bertan. Jauregi honek antzinako izaerari eutsi dio, nahiz eta berritua izan eta orain udal kultura etxea den. 
Muxikako Dorretxea bereziki garrantzitsua da Ordiziako historian, udaletxea 1516an eraiki aurretik bertan egiten baitzituen bere bilerak Udalak. Honen armarria ere gaur ikusgarri dugu Santa Maria Kaleko sarrera gainean. Aldaketa handiak jaso ondoren, orain postetxea dago bertan. 
Alde Zaharraren barnean oraindik historikotasunik ez izanagatik garrantzirik galtzen ez duen Oteizaren eskultura aipatu nahiko nuke, Lekuona, Yoyes eta Sarriegiren omenez egindako eskulturaz ari naiz, alegia. Honekin batera, eta bide batez harresetik irtenda, Joxe Migel Barandiaran enparantza ere azpimarratu nahiko nuke, aski famatu egin baita Dolores Gonzalez Katarain “Yoyes� Euskadi Ta Askatasunako buru ohiaren hilketa dela eta. 
Enparantza honetatik gertu, egungo abenidaren amaieran eta Zabala Jauregiaren parean Fray Andres Urdanetakoren omenezko oroitarria “Estatua� dago, kokaturik dagoen lekuarengatik Ordiziara joan den orok ezagutzen duena eta herriaren erreferentzia puntu garrantzitsu dena. Kolonizatzaile hau, herritarra, kosmografoa, eta Ozeano Barean barrena Asiatik Ameriketara joateko modua aurkitu zuena da. Aipatu beharra dago egun ez duela mirespen handiegirik, horretarako berari begiradatxo bat botatzea nahikoa dugu, nabaria baita ez dela batere zaintzen. 
Monumentuak alde batera utzirik, herriak parke ugari dituela aipatu beharra dago, baina batez ere Barrenaren atzealdean dagoen parkea nabarmentzen da, inbidiatan egoteko moduko berdegunea dugu, ingeles eta frantses estiloak konbinatzen dituelarik. Barrenako ataurrea, lursailak eta hegoaldeko fatxadaren oinetan kokatutako basotxoa lorategi publiko bilakatzearekin batera sortu zen. 
Oianguren Udal Parkea ere ezaguna da inguru honetan, azken urteotan gaurkotasun berezia hartzen ari dena, udalak aurrera atera nahi nahi duen golf zelaiaren proiektuak ekarriko duen pribatizazio eta txikizioa dela eta. Egun zuhaizti batez inguraturik, aisialdirako prestaturik dago: mahaiak, haurrentzako jolaslekua, futbol eta saskibaloi zelaiak… Bertako bista zoragarria da Txindoki, Aitzgorri, Usurbe eta beste hainbat mendi ederki asko begiztatzen direlarik bertatik. Parke natural honetan dago Fray Andres Urdanetakoaren jaiotetxea eta bertan aterpetxe eta jatetxe bat kokatzen da. 
Iruzkin berriak