higatu

da/du ad. 1. Zerbaitek, erabiltzearen ondorioz, berritan zituen nolakotasunak galdu; erabileraz hondatu. Soineko maiz erabilia laster higatzen da. 2. (Ipar.) Ahitu. Aitoren semeek maite, gerlari handia, berrogeitalau urtez higatu bizia. 3. (Ipar.) Erabili. Festaburu-egunez kanpo ez zuela sekulan mokanesik higatzen. 4. GEOL. Agente naturalen (ura, glaziar, agente atmosferiko, etab.en) eraginez, lurrazalaren erliebea desegin. 5. TEKNOL. Beste material baten kontra aritzean, pieza metalikoen gainazala desegin.

Sinonimoak: (1) maiztu, gastatu, ihetxetu, lauskitu, marruskatu, urratu (2) ahitu, agortu (3) erabili (4) hondatu, alferrik galdu, narriatu.

Dauzkadan bi trajeak ongi daude, higatu samarrak ukondoetan, halere; hiru edo lau urte iraunen dute zainduz gero. [Goragalea, Jean Paul Sartre / Monika Etxebarria]