Archive | 2006

GURE ISTORIOAK!

LIBURUZAINA DA GILTZA

Ez dut giltzarik erabili. Ez da zuek uste duzuena. Dena argitu dezaket. Irekita zegoenean sartu eta gero han geratu naiz, zain, denek alde egin arte. Zenbat ordu daramatzat hemen? Hiru bakarrik? Gehiago esango nuen. Hasieran han, bulegoan bertan, saiatu naiz kontuak argitzen. Altu asko esan diet nire bila bidali dituzuenei ni ez naizela espioia, ezta lapurra ere. Ni liburutegiko bazkide arrunt bat naizela. Bai, liburutegikoa. Askotan joaten naiz. Galdetu bestela liburuzain egoten den emakume petral horri. Bai. Berari. Apustu egingo nuke, oraintxe bururatu zait, baina apustu egingo nuke berak esan dizuela susmagarria naizela. Ikusten? Hari dena susmagarria iruditzen zaio! “Obabakoak” nire aurretik nork hartu zuen galdetu nionean bezala. Ze aurpegi jarri zidan ikusi izan bazenute! Ez. Baina zerikusia badu honekin. Bai. Orduan hasi baitzen istorio hau dena.
(Arantxa Iturbe, idazlea)

Ezaguna egiten zaizue goiko pasartea, ezta? Bada, asteburu osoa ikasten pasatuko zenutenez 🙂 , oparitxo batekin natorkizue. Izan ere, ondo baino hobeto etorriko baitzaizue eten bat egin eta pixka bat deskantsatzea! Beraz, utzi egiten ari zaretena eta irakurri zuek ekoiztutako istorioak, kostata (e, Ibai?) baina, azkenean, hementxe dituzue eta!

Aitortu beharrean nago izugarri gustatu zaizkidala bakoitzaren ukitu bereziak ikaragarri aberastu baitu gela bakoitzeko narrazioa. Irudimena eta gogoa, behintzat, ez zaizue falta! Gainera, denak epe barruan…ZORIONAK bene-benetan! Ez legoke gaizki euskaljakintzatik idazle ospetsuren bat ateratzea, ezta?

Ea, bada, klikatu ondorengo laukitxoetan kontakizunak osorik irakurtzeko eta eman bukatzerakoan zuen iritzia. Zein izan duzue gustukoen? Zein pasarte iruditu zaizue interesgarrien?

Klikatu 2Akoek idatzitako istorioa irakurtzeko Klikatu 2Bkoek idatzitako istorioa irakurtzeko
zuen jakin-mina erabat asetzeko, hementxe duzue Arantxa Iturbek hasiera horri eman zion jarraipena!

Comments { 0 }

Euskaljakintza 2006ko Berriztapen Jardunaldietan

Badakizue, azkenaldi honetan, IKTerook aldi batetik bestera gabiltzala gure proiektuak aurkezten eta, gaurkoan ere halaxe izan da. Irungo Berritzegunetik jaso genuen gonbitea aurrera eramaten ari garen proiektuetako bat 2006ko Berriztapen Jardunaldietan aurkezteko, DBHO 2ko euskarako bloga, hain zuzen ere. Gustura onartu genuen erronka eta Donostiako Miramar jauregirantz abiatu gara gaur goizean.

Proiektu interesgarriak aurkeztu dira bertan; horien artean, Ortuellako gure kide blogariena. Zorionak egiten ari zareten lanagatik!

Maite euskaljakintza aurkezten

Niri euskaljakintza aurkeztea egokitu zait. Blogak irakaskuntzarako tresna baliagarriak izan daitezkeela azpimarratzen saiatu naiz eta blogaren bidez aurrera eraman ditudan hainbat lanketa azaldu dut (DBHkoekin lankidetza; material berrien ekoizpena esamoldeak, sinonimoak, hiztegi batua, morfosintaxia eta abar lantzeko; istorio elkarreragileen sortze-lana…). Halaber, nire ikasleen gaiarekiko jarrera aldaketa eta prestutasuna aipatu ditut. Ohiko aurkezpen horietako bat ere prestatua eraman dut baina, azkenean, zuzenean bloga erakustea egokiagoa iruditu zait.

Esperientzia guztiz interesgarriak bizitzen ari gara IKTerook blogintzan hasi ginenetik eta, esan behar, asko ikasten ari garela. Irakasleok publiko zehatz batera ohituta gaude (gure ikasleak) eta hortik ateratzea eta jendaurrean hitz egitea ez da beti xamurra izaten (urduritasuna, azken orduko konexioarekin eragozpenak…). Horregatik, beti eskertzen da aldamenean norbait izatea, batik bat, azken orduko urduritasun horiek leuntzeko… Mila esker, Mikel! 😉

Comments { 1 }

Sisifo maite minez – LAURA MINTEGI

Laura MintegiLaura Mintegi Lizarran jaio zen 1955eko urrian. 1973. urtera arte Bilbon bizi izan zen eta gaur egun, berriz, Algortan bizi da. Euskal Herriko Unibertsitatean Euskara eta Euskal literatura irakasle lanetan dihardu eta, gainera, hainbat aldizkaritan argitaratu ditu bere artikuluak. Hala nola, Anaitasuna, Elgacena, Jakin, Egin eta Egunkarian. Ilusioaren ordaina izeneko narrazio laburrekin eman zion hasiera bere literatur ibilbideari 1983an eta ordutik aurrera Bai..baina ez (1986), Legez kanpo (1991), Nerea eta biok (1994) eta Sisifo maite minez (2001) izenburupean ezagutzen dira idazlearen nobelarik ezagunenak. Laura Mintegik, beste batzuen artean, Donostiako Hiria ipuin lehiaketa eta Azkue zein Jon Mirande nobela sariak eskuratu ditu.

Sisifo maite minez izeneko nobela nire lehengusina baten bidez iritsi zen nire eskuetara eta izenburuarekin soilik ezer gutxi ulertzeko gai nintzela eta, irakurtzeari ekin nion:

Ane du izena istorio honetako protagonistak. Ama gaztea da, bere senarra, Jon, eta bi alaba gaztetxorekin Bilbon bizi dena. Ezusteko istripu baten haritik bere bizitza erabat aldatzen da egun gutxiren buruan. Alaba gazteenak kolpe bat hartu eta ospitalean Mikel medikuarekin egingo du topo Anek. Bien artean sortuko den pasiozko harremanak Ane dena atzean utzi eta maitalearekin ihes egitera bultzatuko du. Inork ezagutuko ez dituen txokoren batera…guztia atzean utzita, guztia iragana bihurtuz. Sei bat urte luzez Hertamerikan bizi ondoren, aldiz, barruak bere familiarengana itzultzeko aginduko dio. Aneren itzulera honetan kokatzen du Laura Mintegik irakurlea, Ane jaioterrira bueltatzen den instantean, hain zuzen.

Ane depresio aldi batean aurkitzen da, etxera sartu eta alabek ez dute ezagutu ere egiten. Jonek, ordea, oraindik maite duelakoan, lagundu egin nahi dio eta Esteban Mugarra izeneko psikoanalistarengana eramaten du iraganeko mamuak uxa ditzan. Anek bere barrua askatzeko parada izango du osagileren kontsultan, Mikelekin Managuara alde egin aurreko egunak bergogoratuz, maitasun sutsuzko goiz, gau edota arratsak minduta oroituz. Lan luzea izango du Mugarrak korapiloa askatzen eta bera ere desiraren tentazioan erortzeko zorian ibiliko da araketa honetan zehar. Izan ere, Aneren haurtzaroko laguna den Karmelek erabat itsutuko du Esteban. Emakumea lagunari laguntzeko xedez, Aneren jarrera ulertzea erraztuko duten arrazoien bila Estebanekin elkartuko da. Neska gazteak zireneko kontuak emango dizkio aditzera Karmelek. Anek bere ahizpa Amaiarekin izandako harremana kontatuko diolarik. Anek sekulako inbidia zion Amaiari, ahizparen parean egon nahi izaten zuen beti. Bera bezala janzten ei zen, berak bezala hitz egiten omen zuen…eta hori gutxi balitz, Amaia bere gustuko mutilarekin hasi zen, Txuterekin. Drogak oso gogoko zituen, “Txute” delakoak. Amaia bera ere drogen mundura hurbilaraziko du Aneren gogoko mutilak, ondoren, Amaia drogen mundu beltzean barneratu eta oso gazte hilko delarik. Karmele eta Estebanen arteko elkarrizketak gizonaren sexurako grina gero eta gehiago piztuko du eta bien harteko harremana amaierarik gabeko jolasa bihurtuko da azkenean.

Eleberri honek, maitasuna ardatz nagusitzat hartuta, Aneren bizitzako gazi-gozoak narratzen ditu kontaketa benetan interesgarri bihurtuz. Aipagarria da, halaber, liburua irakurerraza dela eta narrazioaz gain, bakarrizketak eta elkarrizketak tartekatzeak arintasuna ematen diola istorioari. Bestalde, liburuan bitxia iruditu zaidan xehetasun bat Sisiforen istorioa da. Izan ere, Ane maitasuna sentitzera behartuta dago behin eta berriz, sentimendu kontrolaezin hori sentitzera. Idazleak amodioa Sisiforen mitoarekin parekatzen du.

Sisifo jainkoengandik zigortua izan omen zen behin, mendi baten gailurrera harri handi bat igotzera kondenatu zutelarik eta erortzen zitzaion bakoitzean berriro hutsetik hasiz. Sisifok daraman harria amodioaren sinboloa da eta Sisifo, berriz, norbera. Honekin etsipenari uko egin eta behar den guztietan hutsetik hasi behar dela islatzen da, istorioan zehar Anek behin baino gehiagotan egin behar izan duen bezala.

Amaitzeko, guztioi liburua irakurtzea gomendatzen dizuedala besterik ez dut esango, benetan istorio berezi bezain interesgarria iruditu baitzait eta gutako edonori gertatzeko modukoa, gainera. Besterik gabe, Laura Mintegi idazleari eta nobela honi buruzko informazio gehiago nahi izanez gero, hemen duzue idazleari egindako elkarrizketa bat. Imanol Artolak irakurgai honi eginiko kritika irakurtzeko, berriz, klikatu hemen.

Comments { 0 }
-->